Menu

De groenste fietser van Leiden

Uitgebreid interview met Eveline Botter (Gemeente Leiden)

Haar dochters (inmiddels 23 en 25) zijn twee en drie jaar oud als ze al achter- en voorop mee mogen op lange fietstochten in verre oorden. Fietsen werd, net als hardlopen, met de paplepel ingegoten in het gezin van Eveline Botter. Flink Fietsen interviewde misschien wel de groenste fietser van Leiden over haar avonturen tijdens ‘The Great Divide’, haar duurzame baan bij de gemeente Leiden, haar supergroene huis en de vele vele kilometers die ze wekelijks te voet en per fiets aflegt.

Eveline Botter

Voor we beginnen, moet ze eerst iets opbiechten. Ja, ze is bovenaan geëindigd met de Fietstelapp tijdens de fietstelweek dit jaar: van alle deelnemers in haar woonplaats Teylingen legde ze veruit de meeste kilometers af. “Maar dat is niet helemaal eerlijk hè, want ik ben vrijdag naar Oudenbosch gefietst. Tentje achterop. En daarna ook nog door naar Goes.” Het moge direct duidelijk zijn: Eveline is een flinke fietser.

The Great Divide

The Great Divide is een legendarische moutainbikeroute in de Verenigde Staten, zich uitstrekkend van Canada tot New Mexico, langs de Rocky Mountains. De afgelopen twee zomers legde Eveline samen met dochters Giselle en Lisanne grote stukken van het in totaal 4455.3 km lange onverharde parcours af. “Het is een ontzettend zware, maar prachtige tocht. En heel bijzonder om zoiets samen met je kinderen te kunnen doen. Vorig jaar deden Giselle en ik bijna tweederde van de tocht. Dit jaar ging Lisanne ook mee, op verkenning van het andere stuk. We hebben The Great Divide nu bijna helemaal gereden!”

Great Divide

Dus je fietst veel?

Ik ben eigenlijk een hardloper. Maar fietsen is mijn tweede liefde. Ik doe alles op de fiets: boodschappen, naar mijn werk en ook naar hardlooptraining natuurlijk. Ik heb een deelauto, maar daar maak ik bijna geen gebruik van. Als ik op bezoek ga bij vrienden in Brabant pak ik ook gewoon de fiets. Dus ja, ik maak aardig wat kilometers, haha.”

Waar komt die flinkheid vandaan?

“Toen ik jong was deed iedereen alles op de fiets. Dat was de norm. Langzaam maar zeker won de auto terrein, onder het mom van ‘veiligheid’ en ‘sneller van A naar B’. Onbegrijpelijk eigenlijk. Ik kan er ook echt niet bij dat mensen vandaag de dag nog hun kop in het zand steken en om de haverklap de auto pakken. Ik heb zelf jaren met de trein gereisd, maar ook daar wordt je veel moeier van dan een stukje fietsen. Niets zo lekker als even je hoofd leegmaken op de fiets. Fietsen zit zo in mijn leven ingesleten, ik zou niet meer zonder kunnen.”

Garage

Groener dan groen

Wat opvalt aan het huis van Eveline (de plek van dit interview), los van de garage die vol staat met mountainbikes, stadsfietsen en fietsattributen, is de duurzaamheid die het uitstraalt. Ze is zo lang ze zich kan herinneren bezig met dat onderwerp, en leeft er ook naar. Niet alleen door veel te fietsen, maar dus ook door hoe ze leeft en woont. Hoe is dat zo gekomen? “Toen ik in jaren ’70 las over De club van Rome en ‘Grenzen aan de groei’ maakte dat diepe indruk op me. Ik besefte me: we zijn de aarde aan het verkloten. Ik besloot toen om er naar te handelen. Dit huis is uiteindelijk een logisch gevolg van die keuze. Ik ben altijd bezig met duurzaamheid, in alles.”

Duurzaam huis

Binnen de kaders van de gemeente bouwde ze zelf (Eveline is bouwkundig ingenieur en bouwfysicus) een zo duurzaam mogelijk huis. “Ik liet driedubbel glas uit Zweden komen, regelde een zonneboiler en liet de wasmachine en het toilet op regenwater werken. Dat was destijds een grotere uitdaging dan het vandaag zou zijn, het was echt pionierswerk wat dat betreft. Maar het gaf me veel voldoening. Ook bij de bouw zelf probeerde ik zo zuinig mogelijk met materialen om te gaan. Steeds stelde ik vragen als: is dit wel nodig? Of: kan dit niet anders? Zodoende produceerden we bijvoorbeeld nauwelijks afval. Elk stukje materiaal werd gebruikt.”

Verduurzamer…is dat een woord?

“Jazeker! Het is de titel van mijn functie binnen de Gemeente Leiden. Verduurzamen zat altijd al in mijn werk. Schone energie, schone lucht, schone mobiliteit, het zijn de onderwerpen waar ik me mee bemoei. En sinds een tijdje is dat officieel mijn hoofdtaak. Ik stel hier in feite steeds dezelfde vraag als ik destijds

deed bij de bouw van mijn eigen huis: kan het niet duurzamer? Die parkeergarage, kunnen we die niet voorzien van LED lampen? De dienstauto die vervangen moet worden, kunnen we daar niet een elektrische fiets voor in de plaats aanschaffen? Met kleine ingrepen, door kennis te delen en mensen op de voordelen te wijzen komen we stap voor stap dichterbij een duurzaam bestaan.”

Groen huis

Het begint bij de kids

Momenteel trekt ze de kar van het Greendeal onderwijs project. Dat is een landelijk project, maar Leiden loopt trots voorop. Inmiddels doen er al 54 Leidse scholen mee aan het project. De insteek: bij alles wat een school doet zou ze duurzaamheid in acht moeten nemen. “En dat begin nu echt te lopen. Zo hebben we bijvoorbeeld de Energy Batlle. Wat blijkt: scholen kunnen gemakkelijk 10-20% besparen op hun energieverbruik. Met behulp van een slimme meter wordt het verbruik van de school inzichtelijk gemaakt. De hoogste klassen helpen mee om eenvoudige maatregelen te nemen en binnen vier weken gemiddeld 10% energie te besparen! Wat wil je nog meer?!”.

Hoe ziet de toekomst eruit?

“We zijn verder dan 10 jaar geleden. Fietsen is geen geitenwollensokken ding meer. De gloeilamp moest uiteindelijk verboden worden. Maar hij is wel uit beeld verdwenen, al duurde dat even. Hetzelfde zal uiteindelijk gebeuren met de auto die op fossiele brandstof rijdt. In de tussentijd moet Leiden meer ruimte aan de fietser gunnen. De auto? Die kan toch ook best buitenom?”.